Na een MacroFriday-pauze van twee weken van mijn kant is er alvast geen gebrek aan onderwerpen om te bespreken. De Amerikaanse tussentijdse verkiezingen en de Braziliaanse presidentsverkiezingen hebben voor aanzienlijke marktbewegingen gezorgd, terwijl de aanhoudende inflatiedruk en veerkrachtige economische cijfers de verwachtingen rond het monetaire beleid blijven beïnvloeden. Meer dan voldoende stof voor de komende weken dus. Deze week blijven we echter dicht bij de financiële markten, waar de recente volatiliteit heeft geleid tot een forse daling van de aandelenwaarderingen in verschillende regio’s.
Hoewel de aandelenkoersen zijn gedaald, voornamelijk als gevolg van een correctie bij de halfgeleiderbedrijven, blijven de bedrijfsresultaten uitzonderlijk sterk. We naderen het einde van het resultatenseizoen over het derde kwartaal, waarbij inmiddels 88% van de bedrijven uit de S&P 500 hun cijfers heeft gepubliceerd. Volgens FactSet heeft maar liefst 84% van deze bedrijven de (hoge) winstverwachtingen overtroffen, terwijl de winstgroei op jaarbasis naar verwachting meer dan 30% zal bedragen. Dit zijn opmerkelijke cijfers, zeker tegen de achtergrond van de huidige economische en geopolitieke onzekerheid.
Doordat de winstverwachtingen sterker zijn gestegen dan de aandelenkoersen, zijn de aandelenwaarderingen gedaald. De koers-winstverhouding op basis van de verwachte winst over de komende twaalf maanden (12-month forward P/E) van de S&P 500 is fors teruggevallen en bevindt zich inmiddels onder zowel het vijfjarige als het tienjarige gemiddelde. Zoals de grafiek aantoont, noteren Amerikaanse aandelen echter nog steeds boven een groot deel van hun historische waarderingsniveaus op langere termijn. In de huidige marktomgeving blijven de winstverwachtingen sterk, maar zijn beleggers steeds minder bereid om hoge waarderingsmultiples te betalen voor toekomstige groei. Zo stellen beleggers zich in toenemende mate de vraag of de enorme kapitaalinvesteringen die nodig zijn voor de uitbouw van AI-infrastructuur zich uiteindelijk zullen vertalen in voldoende aantrekkelijke rendementen.
In deze grafiek met wereldwijde aandelenwaarderingen vallen enkele interessante ontwikkelingen op. Ten eerste blijft het waarderingsverschil tussen Amerikaanse aandelen en de rest van de wereld aanzienlijk. Europese aandelen, opkomende markten en wereldwijde aandelen exclusief de VS noteren nog steeds tegen een aanzienlijke korting, waarbij de waarderingen in verschillende regio’s zelfs opnieuw de onderkant van hun bandbreedte sinds de pandemie benaderen. Voor de sterkere winstgroei van Amerikaanse aandelen zijn investeerders dus bereid om meer voor te betalen. Ten tweede liggen de waarderingen van Amerikaanse bedrijven exclusief technologie, media en telecommunicatie (TMT) inmiddels boven die van de bredere Amerikaanse aandelenmarkt. Dit toont aan dat deze hogere waarderingen niet uitsluitend een technologiefenomeen zijn. Dit brengt ons bij een derde, en misschien wel de meest opvallende vaststelling: de waarderingen zijn gedaald ondanks het feit dat de winstmarges van bedrijven zich nog steeds dicht bij historisch hoge niveaus bevinden. De markten lijken zich steeds meer zorgen te maken dat we een piek in de winstgevendheid naderen. Hoewel bedrijven sterke resultaten blijven neerzetten, vragen beleggers zich af in welke mate deze hoge marges houdbaar zijn. Het belangrijkste risico is dan ook dat de huidige sterke winstverwachtingen te optimistisch blijken. Indien de winstmarges normaliseren of toekomstige winstverwachtingen neerwaarts worden bijgesteld, kunnen aandelen die vandaag goedkoper lijken, snel opnieuw duur blijken. Hoewel de huidige winstgroei nog steeds hoog ligt, is het beleggerssentiment snel verslechterd, waardoor de aandelenwaarderingen onder druk zijn komen te staan. Indien de bedrijfswinsten veerkrachtig blijven, kunnen lagere waarderingen het potentiële rendement op aandelen op langere termijn verbeteren.
