Skip to the content

COP26: Klimaatverandering zorgt voor hoofdbrekens … en beleggingsopportuniteiten!

In de voorbije twee weken vond het klimaatevent COP26 plaats. Hoewel diverse grote actoren ontbraken en door oeverloze discussies over wie welke inspanningen moet leveren weinig ambitieuze akkoorden bereikt werden, was het niet allemaal kommer en kwel. Sowieso zullen de komende jaren grote inspanningen worden gevraagd van overheden, bedrijven en particulieren. Dit zorgt voor uitdagingen, maar biedt ook kansen.

COP26: Nu of nooit

Wie de afgelopen dagen het nieuws volgde, kon niet om de klimaatconferentie COP26 heen. De COP, of Conferentie van de Partijen is een jaarlijkse bijeenkomst van bijna 200 landen en regionale organisaties die vergaderen over de globale klimaatuitdagingen. Het event zag zijn levenslicht in 1992 in Rio de Janeiro en vond de afgelopen twee weken voor de 26ste keer plaats, dit keer in Glasgow.

De media-aandacht die het event kreeg, is meer dan terecht. Vandaag staan we op een levensbelangrijk kantelpunt: willen we de klimaatverandering een halt proberen toeroepen, dan moeten in de komende jaren forse inspanningen worden geleverd. De energietransitie vormt hierbij een van de belangrijkste onderdelen. Deze omslag vereist investeringen en de medewerking van alle actoren: overheden, bedrijven en de bevolking.

Wereldwijde shift noodzakelijk

Wanneer alle landen hun klimaatdoelen en beloftes voor 2030 zouden waarmaken, wat als onrealistisch wordt beschouwd, zou onze planeet met circa 2,1 graden Celsius opwarmen tegen 2100. Zelfs in het meest optimistische scenario waarbij elk land alle aangekondigde inspanningen op lange termijn zou waarmaken, zou de opwarming 1,8 graden Celsius bedragen, nog steeds aanmerkelijk meer dan de 1,4 graden Celsius die nodig is om klimaatneutraliteit te bereiken.

Bron: https://climateactiontracker.org/

Vandaag zijn slechts 2 landen klimaatneutraal: Suriname en Bhutan. Tegen 2050 willen 126 landen ‘Net Zero’ (klimaatneutraliteit) bereikt hebben. China, goed voor bijna één derde van de wereldwijde CO2-uitstoot en de grootste producent en verbruiker van steenkool ter wereld, streeft naar klimaatneutraliteit tegen 2060. Deze Aziatische gigant is verantwoordelijk voor 64% van alle aangroei in de uitstoot van broeikasgassen sinds de eeuwwisseling.

De rol van China is dus uitermate belangrijk in de energietransitie. Laat nu net Xi Jinping een van de belangrijke afwezigen zijn op de COP26. De afwezigheid van belangrijke wereldleiders als Xi Jinping (China), Jair Bolsonaro (Brazilië), Mohammed bin Salman (Saoedi-Arabië) en Vladimir Putin (Rusland) toont ook meteen aan dat niet alle landen evenveel aandacht schenken of inspanningen willen leveren inzake de energietransitie. Zo deden vooral China en India moeilijk met betrekking tot de geleidelijke afschaffing van steenkool als brandstof.

Uiteindelijk stemden de afgevaardigden bij afsluiting van de COP26 unaniem in met het klimaatpact van Glasgow - een actualisering van het akkoord van Parijs dat gericht is tegen steenkool en subsidies voor fossiele brandstoffen - en worden de landen opgeroepen om tegen volgend jaar met agressievere klimaatplannen te komen. Hoewel sommigen zullen beweren dat deze nieuwe overeenkomst een grote stap voorwaarts betekent in de internationale klimaatdiscussies, was het heel duidelijk dat veel onderhandelaars in hun slotopmerkingen de definitieve tekst een compromis noemden dat niet ver genoeg ging. Of zoals de Nieuw-Zeelandse minister van Klimaat James Shaw het formuleerde: "De tekst vertegenwoordigt het minst slechte resultaat".

Drawdown maakt klimaatplannen concreet

Wat we misten tijdens de COP26, is het concreet maken van de ambitieuze globale klimaatdoelstellingen. De aanwezige wereldleiders kunnen nog heel wat leren van Paul Hawken. In zijn boek Drawdown, schuift hij de 100 meest impactvolle klimaatoplossingen naar voor. In tegenstelling tot de machtsspelletjes die plaatsvonden in Glasgow, reikt Hawken meetbare en concrete oplossingen aan.

De oplossingen van Paul Hawken bestrijken de gehele wereldeconomie en zijn daarom uiterst geschikt als rode draad op weg naar klimaatneutraliteit. Alle oplossingen die landen aanhalen om klimaatneutraliteit te bereiken, kunnen geclassificeerd worden onder Hawken’s verschillende clusters. Hawken onderscheidt 6 belangrijke klimaatclusters: elektriciteit, circulaire economie, transport, gebouwen, de opvang van uitstoot en voeding, landbouw en landgebruik. Enkele van de concrete oplossingen die Hawken naar voren schuift zijn het massaal opwekken van hernieuwbare energie (windmolens op land kunnen de komende 30 jaar 84,6 gigaton aan CO2 besparen), inzetten op groene waterstof en koolstofafvang (CCS), isoleren op grote schaal, lithiumbatterijen, duurzamere voeding (reduceren van voedselverspilling) en herbebossing.

Bedrijven die klimaatoplossingen aanbieden staan voor een structurele groeitrend

Hoeveel de energietransitie exact zal kosten, is giswerk. Wat wel zeker is, is dat de benodigde investeringen gigantisch zullen zijn. Bloomberg New Energy – een autoriteit inzake energiestudies - becijferde dat de volgende dertig jaar 173 biljoen dollar (173.000 miljard dollar) geïnvesteerd zal moeten worden in de energietransitie. Op een wereldbevolking van 7,75 miljard inwoners komt dit neer op een kost van meer dan 22.000 dollar per persoon of 744 dollar per persoon per jaar voor de komende 30 jaar.

‘Elk nadeel heb zijn voordeel’, aldus de legendarische oud-voetballer Johan Cruijff. Ofwel klagen we over de hoge kosten en inspanningen voor de energietransitie, ofwel trachten we er het beste van te maken. Beleggers kunnen delen in het succes van bedrijven die klimaatoplossingen bieden. De energietransitie bezorgt bedrijven die actief klimaatoplossingen aanbieden een forse rugwind. Naast duidelijke verliezers op termijn als traditionele oliebedrijven en producenten van plasticverpakkingen, zijn er ook veel potentiële winnaars. Denk hierbij bijvoorbeeld aan bedrijven actief in de elektrificatie en vergroening van personen- en vrachtvervoer, de opwekking van hernieuwbare energie, reductie van energie- en waterverbruik, recyclage, efficiënter gebruik van grondstoffen, energieopslag, precisielandbouw, … Dit soort bedrijven staan aan de vooravond van een structurele groeitrend die jaren zal aanhouden. Concreet betekent het dat ondernemingen die klimaatoplossingen aanbieden, in staat moeten zijn om structureel harder te groeien dan de economie in zijn geheel. Combineer dit met het feit dat rendementen op de beurs op lange termijn vooral gedreven worden door de winstgroei van de betrokken bedrijven, en we kunnen stellen dat veel klimaatgerelateerde aandelen potentieel heel interessant kunnen zijn.

Conclusie: geen grootse realisaties, maar ook geen maat voor niets

Toen eind 2015 een overeenstemming werd bereikt over het akkoord van Parijs, was er veel enthousiasme en optimisme dat er een goed klimaatakkoord uit de bus was gekomen. De conclusies van COP26 brengen een meer gemengde boodschap en worden algemeen gezien als een gemiste kans. Elk land was het eens dat fossiele brandstoffen niet de toekomst zijn, maar hadden moeite om aan te geven hoe de noodzakelijke energietransitie tot een goed einde gebracht kan worden.

Hoe dan ook moeten we ons niet laten meeslepen door wat had kunnen zijn, maar kunnen we ons beter concentreren op de richting die collectief werd uitgestippeld. Het staat buiten kijf dat de energietransitie een enorme uitdaging wordt. Hoewel we momenteel niet op schema liggen om de globale klimaatdoelen te bereiken, is alles nog mogelijk. De energietransitie biedt dan ook unieke kansen voor beleggers om te profiteren van bedrijven die actief klimaatoplossingen aanbieden.

Pieter Slegers

Pieter Slegers

Pieter Slegers behaalde in 2020 een Master in de Handelswetenschappen (optie Financieel Management) aan de KU Leuven. In zijn master thesis deed hij onderzoek naar de performantie van kwantitatieve beleggingsstrategieën op de Europese aandelenmarkt. Tijdens zijn studies deed Pieter werkervaring op bij onder andere de private banking afdeling van BNP Paribas Fortis, BinckBank en Bolero. Sinds september 2020 vervoegde Pieter het team van Econopolis als Portfolio Analyst.