Skip to the content

Ongezonde situatie: aandeel verlieslatende bedrijven neemt toe!

Wie kent niet de uitspraak van Warren Buffett: “In the short run, the market is a voting machine but in the long run, it is a weighing machine.” Wat bedoelt hij hiermee? Op korte termijn zijn er talloze factoren die de aandelenkoersen kunnen beïnvloeden, maar op zich weinig van tel zijn. We denken dan aan geopolitieke spanningen, stakingen, natuurrampen of de val van een regering. Dit zijn eerder psychologische factoren op korte termijn. Op lange termijn worden de aandelenkoersen echter bepaald door de bedrijfswinsten, vermeerderd met een risicopremie, behoudens uitzonderlijke omstandigheden zoals oorlogsperiodes. Zo hebben Amerikaanse aandelen de afgelopen vijftig jaar een gemiddeld rendement van 6,1% opgeleverd in reële termen, dus na aftrek van inflatie.

Zorgwekkend

Recente cijfers over het aantal verlieslatende bedrijven in de Amerikaanse indices zijn echter zorgwekkend. De Wall Street Journal becijferde immers onlangs dat maar liefst 40 procent van de beursgenoteerde bedrijven in de VS de afgelopen twaalf maanden verlies heeft geleden. Dat is het hoogste cijfer sinds de late jaren 1990, zonder rekening te houden met de periodes die volgden op recessies.

Laten we twee voorbeelden nemen van zulke bedrijven. Het eerste voorbeeld is de iconische wagenbouwer Tesla opgericht door ‘visionair’ Elon Musk. Hoewel het bedrijf in het afgelopen kwartaal een zeldzame winst heeft geboekt, heeft het de afgelopen twaalf maanden géén winst geboekt. In zijn bestaansgeschiedenis van twaalf jaar heeft het bedrijf nog maar vier kwartalen winst geboekt. Met een marktwaarde van 94 miljard dollar is het bedrijf nu al méér waard dan Ford en General Motors samen.

De marktkapitalisatie van Tesla per verkochte wagen bedraagt nu maar liefst 261.000 dollar, in vergelijking met de 21.600 dollar van BMW.

 

 

Ondanks deze verliezen hebben de aandelen van Tesla er een verschroeiende rit opzitten. De aandelen van de autobouwer zijn de drie afgelopen maanden immers verdubbeld. Beleggers hopen er immers op dat het bedrijf veel hogere omzet zal boeken in de toekomst, en dat vereist nu eenmaal investeringen.

Een ander voorbeeld van een bedrijf dat slechte financiële cijfers voorlegt, maar zijn aandelen toch enorm heeft zien stijgen, is het Amerikaanse General Electric. Het conglomeraat, dat actief is in bijzonder veel activiteiten, is al jaren het noorden kwijt in haar strategische positionering en slaagt er maar niet in om zijn business te stroomlijnen. Het is het schoolvoorbeeld van een bedrijf dat lijdt aan Gigantisme. Door een gebrek aan focus en slecht management slaagt het bedrijf er niet in om geld te verdienen aan de activiteiten waar het vroeger zo sterk in stond. Maar ook General Electric heeft de afgelopen maanden prima gepresteerd op de beurs, hoewel het bedrijf sinds 2016 maar liefst twee derde van zijn beurswaarde heeft verloren. Maar in de ‘dash for trash’ van de laatste maanden heeft GE wel prima gepresteerd. Een typisch voorbeeld van het kortetermijngeheugen van beleggers.

IPO’s

Ook het aandeel van beursintroducties dat verlieslatend is, neemt hand over hand toe. Beleggers staan veel toleranter tegenover verlieslatende IPO’s dan vroeger. Vorig jaar was zowat driekwart van alle beursintroducties in de VS verlieslatend, aldus professor Ritter van de University of Florida.

Europa

Ook in Europa moeten we kritisch onze beleggingen evalueren. Bij Econopolis hebben we een uitgebreide analyseoefening gedaan in het team en zijn we tot de vaststelling gekomen dat maar liefst twee derde van de Europese aandelensectoren waardevernietigend is. We bedoelen hiermee dat ze over een periode van vijftien jaar een structureel negatieve winstevolutie hebben opgetekend. We hebben het dan over sectoren zoals nutsbedrijven, financiële waarden, telecom, media en retail. Dat zet de recente euforie rond ‘buy Europe’ die je aan het begin van het jaar hoort in allerlei outlooks toch in perspectief

Actief beheer boven

Het betekent dat we indexmatig beheer niet kunnen vertrouwen om aandelenbeleggingen te doen. We zitten dan immers in indices (in de VS) die bestaan uit 40 procent verlieslatende bedrijven, en waarvan 18 procent wordt gedomineerd door de vijf grote technologiebedrijven zoals Apple, Google, Amazon, Facebook en Microsoft. Het wel en wee van de Amerikaanse beursindices wordt dus in steeds grotere mate bepaald door de prestaties van deze aandelen, die marktkapitalisaties hebben van 1000 miljard dollar of meer! Ze worden zonder veel nadenken gekocht door passieve fondsen die weinig rekening houden met fundamentals of diversificatie.

Hoe moet het dan wél? Bij Econopolis stappen we steeds meer over van een ‘buy and hold’ benadering naar een meer wendbare aanpak (‘agile investing’), en de focus zal steeds meer verschuiven naar een focus op bedrijven met een positieve vrije kasstroom . Duurzaamheid is niet langer een optie, maar wordt de norm, en in plaats van in brede indices te gaan beleggen, gaan we nu selectief bepaalde veelbelovende thema’s uitkiezen. Technologie speelt daarin een belangrijke rol, zoals u ondertussen al van ons gewend bent. Binnen tien jaar wordt het onderscheid tussen “technologie” en de rest van de sectoren futiel: alle bedrijven zullen technologie moeten omarmen en uitstralen, of verdwenen zijn. Dat biedt volgens ons een betere garantie op succes op de beurs dan een zuiver passieve benadering, die ons verplicht om te gaan beleggen in indices met een grote weging in bedrijven die verlies lijden en/of waarvan de concentratierisico’s veel te veel zijn toegenomen om nog gezond te zijn.

Marc Langeveld

Marc Langeveld

Marc is sinds 1989 actief in de beurswereld en heeft als focus en passie beleggen in Technologie. In de afgelopen 30 jaar heeft Marc als Senior Technologie Analist gewerkt bij verschillende beurshuizen, alvorens hij de switch maakte naar Director of Equity Sales bij Petercam. In 2006 richtte Marc samen met 3 Petercam collega’s Antaurus op, actief in vermogens- en fondsenbeheer, waar hij als directeur verantwoordelijk was voor de selectie van aandelen in het succesvolle Antaurus Europe Fund. In 2016 verkocht Marc zijn belang in het bedrijf en is momenteel Technology Fund Manager bij Econopolis.