Skip to the content

Emerging marketsaandelen opnieuw in een bullmarket!

Wanneer we naar de markten kijken, dan ziet het ernaar uit dat een van onze belangrijkste convicties voor de komende jaren, emerging marketaandelen, momentum aan het vergaren is! Want aan de hand van de prestaties van de MSCI Emerging Markets index, een van de breedste indices voor de aandelen in deze regio, zitten we opnieuw in een bullmarket.

Wanneer we de grafiek van de MSCI Emerging Markets hieronder bekijken (prijsindex, exclusief dividenden), dan zien we sinds het dieptepunt dat we bereikten in oktober 2018 een stijging van iets meer dan 20 procent. Dat is de klassieke definitie van een bullmarket.

 

Een dergelijk stijgingspercentage is misschien arbitrair, maar psychologisch is het wel belangrijk voor beleggers in emerging markets. Veel – zelfs fundamenteel ingestelde – beleggers volgen immers technische doorbraakniveaus op indexniveau om een (eerste) positie in te nemen.

De MSCI index volgt zowat 1.400 aandelen op uit 24 landen, met een totale marktkapitalisatie van iets meer dan 6,2 biljoen dollar. De index steeg in 2019 met 15,4 procent. Dat is op zich geen slechte prestatie, maar steekt mager af in vergelijking met de prestaties van de indices van de ontwikkelde markten, die vorig jaar eerder rond de 25 à 30 procent opbrachten.

China, Zuid-Korea en Taiwan, niet toevallig landen waar de technologiesector sterk vertegenwoordigd is, zijn goed voor in totaal 57 procent van de landenweging binnen de index. Hun aandelenindices gingen er met respectievelijk 36,1, 7,7 en 25,9 procent op vooruit vorig jaar.

Mooie rit

Emerging marketsaandelen hebben er de jongste maanden een mooie rit opzitten doordat de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank, heeft aangegeven om in 2020 geen renteverhogingen door te voeren. Dat zorgt voor een zwakkere Amerikaanse dollar, wat historisch ook goed nieuws is voor deze activaklasse. Het vierde kwartaal van 2019 was het enige kwartaal vorig jaar waarin emerging marketsaandelen het beter deden dan hun tegenhangers in de ontwikkelde markten. Ook zijn de koperprijzen onlangs weer wat gestegen. Zij hebben een vrij sterke voorspellende waarde voor de economische groei. Ook zijn er tekenen van een turnaround als we mogen voortgaan op de indicatoren van de Chinese verwerkende nijverheid, en lijkt er een voorlopige oplossing in de maak voor het Amerikaans-Chinese handelsconflict, hoewel er nog weinig concreets is en het vooral een machtsstrijd is.

Lange termijn

De prestaties van emerging markets moeten we echter in historisch perspectief plaatsen. De afgelopen tien jaar, dus tussen 2010 en vandaag, waren niet zo schitterend voor de emerging markets. Maar wanneer we kijken naar de tienjarige periode ervoor, dus tussen 2000 en 2010, ziet het plaatje er heel anders uit. In die periode hebben de emerging markets een sterke outperformance neergezet ten opzichte van de ontwikkelde markten (Europa en VS).

Dat kwam door verschillende redenen. In 2001 is China toegetreden tot de Wereldhandelsorganisatie, wat een aardverschuiving was in de wereldeconomie. Mede als gevolg daarvan hebben we de gloriejaren van de globalisering meegemaakt. In 1997-1998 werden in verschillende Aziatische landen trouwens de fundamenten gelegd voor de latere hausse, dankzij verschillende zware hervormingen die werden doorgevoerd. In deze periode hebben we ook een forse grondstoffenhausse gekend, wat uiteraard gunstig was voor de handelsbalansen van grondstoffenexporterende landen en hun valuta’s.

Beterschap

Bij Econopolis zijn we er nu van overtuigd dat de komende tien jaar voor emerging markets beter zullen worden dan de vorige tien jaar. Beleggers zijn immers nog steeds vrij pessimistisch ingesteld en de allocaties in portefeuilles zijn vrij laag aan de hand van recente enquêtes. Bovendien kunnen veel emerging markets aandelen het volgend jaar stijgende bedrijfswinsten voorleggen. Wanneer we bijvoorbeeld kijken naar de Amerikaanse markten, die vorig jaar met 30 procent gestegen zijn, hebben we op indexniveau nagenoeg geen bedrijfswinstgroei gezien. Het leeuwendeel van de koersstijgingen is er dus gekomen dankzij multiple expansion (stijgende waarderingsparameters) als gevolg van een versoepelend monetair beleid en de massale inkoop van eigen aandelen.

Convicties

Belangrijk om weten is dat we bij Econopolis niet gaan beleggen in emerging marketindices. We gaan een actief beheer toepassen op basis van bottom-up aandelenselectie. De uiteindelijke portefeuilles zijn dus veel geconcentreerder. De intrinsieke kwaliteiten van de individuele bedrijven staan voorop in het selectieproces. Er is wel een beperkte top-down overlay op basis van macro-economische indicatoren, die ervoor gaat zorgen dat we weinig interessante of ongezonde landen links gaan laten liggen.

Bijzonder veel aandacht wordt er besteed aan duurzaamheid binnen de portefeuilles. We zijn er immers van overtuigd dat emerging marketsbedrijven die goed scoren op het vlak van Milieu, Sociaal welzijn en Governance niet alleen financiële, maar ook maatschappelijke toegevoegde waarde zullen creëren.

Gino Delaere

Gino Delaere

Gino Delaere is licenciaat in de Toegepaste Economische Wetenschappen (Universiteit Antwerpen) aangevuld met een MBA behaald aan het Xavier Institute of Management (Bhubaneswar, India). Sinds ruim tien jaar verdiept hij zich in de opkomende markten wereldwijd en reist hij de wereld rond op zoek naar interessante investeringsopportuniteiten. Voorheen werkte hij voor verschillende grote vermogensbeheerders waar hij ondermeer mee aan de wieg stond van enkele thematisch geïnspireerde aandelenfondsen. Vandaag brengt hij als hoofd van het Econopolis kantoor in Singapore een belangrijk deel van zijn tijd door in hoofdzakelijk Azië en Latijns-Amerika en heeft hij de eindverantwoordelijkheid over de aandelenselectie in de groeilandenfondsen.

comments powered by Disqus