Skip to the content

Geo-engineering: ultieme ‘klimaathack’ of levensgevaarlijk experiment?

In de strijd tegen de klimaatverandering wordt geo-engineering, een verzamelnaam voor technieken waarbij wetenschappers het weer en de atmosfeer manipuleren om onze planeet af te koelen, steeds nadrukkelijker naar voor geschoven. Maar hoe ver staat de technologie echt, welke bedrijven zijn ermee bezig en wat zijn de risico's?

 

1. Koolstofcaptatie (carbon capture and storage)

De afvang en opslag van CO2 wordt door wetenschappers en politici wereldwijd gezien als een veilig en doeltreffend middel om op grote schaal koolstofdioxide uit de atmosfeer te halen. Het Noorse staatsbedrijf GassNova, bijvoorbeeld, stimuleert de ontwikkeling en financiering van de technologie. Start-ups als Global Thermostat en het door Bill Gates gefinancierde Carbon Engineering haalden de voorbije jaren miljoenen op bij investeerders en werken vandaag zonder overheidssubsidies.

 

Dat de uit de atmosfeer onttrokken koolstofdioxide ook ergens opgeslagen moet worden, is wellicht het grootste struikelblok. Een alternatief is het omzetten van CO2 in bruikbare materialen. Zo bouwde het Zwitserse Climeworks in 2017 al de eerste commerciële installatie die koolstofdioxide kan verwerken tot kunstmest.

 

2. Zonnebeheer (solar geo-engineering)

‘Stratospheric aerosols scattering’

Koolstofcaptatie mag dan relatief onschuldig zijn, ‘stratospheric aerosol scattering’ is veel controversiëler. Bij deze techniek schiet men reflecterende zwavelpartikels in de atmosfeer om het invallende zonlicht te weerkaatsen. De techniek is gebaseerd op de effecten van een vulkaanuitbarsting. 

 

‘Marine cloud brightening’

Een tweede vorm van solar geo-engineering is het al in 1990 door John Latham geopperde ‘marine cloud brightening’. Latham stelde voor om donkere regenwolken boven de oceanen kunstmatig wit te kleuren zodat ze meer zonlicht reflecteren. Dat zou bijvoorbeeld kunnen door de wolken te ‘injecteren’ met fijne zoutkorrels. 

Poolijsbeheer

Sommige wetenschappers zijn op zoek naar methodes om het poolijs te redden om zo de opwarming van de aarde een halt toe te roepen. Want ook ijs reflecteert zonlicht en koelt de planeet af. Het smelten van de poolkappen is dus zowel een gevolg als een oorzaak van het opwarmen van de aarde. 

De non-profitorganisatie Ice 911 voert momenteel tests uit in Alaska met imitatie-ijs gemaakt van glaspartikels. Die wil de organisatie op termijn verspreiden over de poolkappen om zo het natuurlijke hitteschild van de aarde te herstellen.

 

 

Kritiek op geo-engineering

Solar geo-engineering stuit op veel verzet omdat de gevolgen potentieel catastrofaal kunnen zijn voor het klimaat. Onderzoek kost ook handenvol geld. Bovendien zou de technologie, wanneer die in de verkeerde handen valt, als oorlogswapen ingezet kunnen worden.

Maar er schuilt nog een ander, potentieel groter gevaar in geo-engineering: namelijk dat we de transitie naar een klimaatneutrale wereld vertragen. Blind vertrouwen in solar geo-engineering zou bijvoorbeeld kunnen leiden tot het verminderen of zelfs stopzetten van onze inspanningen om de globale uitstoot van broeikasgassen te verlagen. En dat kan absoluut niet de bedoeling zijn. Technologie moet een hulpmiddel zijn om de klimaatdoelstellingen te verwezenlijken, niet om ze op de lange baan te schuiven.



Kristof Eggermont

Kristof Eggermont

Kristof studeerde in juni 2018 af aan de Universiteit Antwerpen als Master in Handelsingenieur (major in Bedrijfsfinanciering en Financial Engineering). In zijn master thesis bestudeerde hij de winstgevendheid van een momentum strategie op verschillende overheidsobligatiemarkten. Vervolgens vervoegde Kristof in september 2018 het team van Econopolis als Business Analyst, waarbij hij zich voornamelijk richt op data management en het opvolgen van de nieuwste wealth management technologieën.

comments powered by Disqus